Night City zamilkło

Night City przesyca nagła ciemność — ale nie z powodu braku światła ani zaćmienia słońca.

Neony nadal świecą. Reklamy nadal krzyczą. Ulice są pełne ludzi, motocykli, dronów i uzbrojonych idiotów. Problem w tym, że od trzech dni prawie nikt nie może się z nikim skontaktować.

Ziggurat i NetWatch dali ciała.

System telefoniczny padł niemal całkowicie. Łączność działa tylko lokalnie, przez pojedyncze nody, prywatne systemy oraz archaiczną sieć telefonii kablowej. Nie zadzwonisz do fixera, partnera ani członka gangu po drugiej stronie miasta.

Możesz za to zadzwonić do babci, która nigdy nie poszła z duchem czasu.

W tej informacyjnej ciemności plotki rozchodzą się szybciej niż fakty, gangi tracą kontrolę nad swoimi ludźmi, a korporacje coraz nerwowo strzegą własnych sieci. Każdy może coś ukryć. Każdy może zniknąć. Każde morderstwo może stać się początkiem wojny.

O sesji

Gramy w Cyberpunka RED, w Czasie Czerwieni.

Jedna z postaci należy do Tyger Claws. Ktoś wrobił ją w morderstwo lidera klanu. Dowody wyglądają wystarczająco przekonująco, by gang zaczął polowanie, ale zbyt wygodnie, by były prawdziwe.

Trzeba oczyścić swoje imię, odnaleźć prawdziwego sprawcę i przeżyć konsekwencje śledztwa.

Reszta ekipy pomaga z dwóch powodów:

1. Hajs.
2. Dawny dług wobec gangusa.

„Wisimy ci dużą przysługę” brzmi znacznie mniej niewinnie, kiedy ktoś postanawia ją odebrać.

To nie będzie klasyczne śledztwo z jedną właściwą odpowiedzią. Night City nie daje pełnego obrazu, zwłaszcza gdy nie działa komunikacja. Informacje będą niepełne, świadkowie niepewni, a każda frakcja spróbuje wykorzystać sytuację dla siebie.

Możecie negocjować, zastraszać, przekupywać, kraść, śledzić, walczyć albo rozpętać małą wojnę gangów. Historia będzie rozwijać się przez decyzje postaci, a nie przez odgadywanie planu MG.

Mój styl prowadzenia

Najważniejsi są dla mnie dobrzy NPC, decyzje graczy i konsekwencje.

Nie prowadzę według sztywnego scenariusza. Przygotowuję ludzi, miejsca, konflikty i cele poszczególnych frakcji. To gracze decydują, w którą stronę pójdzie historia.

Nie poprawiam rzutów i nie szukam kolejnych testów, aż któryś zakończy się sukcesem. Akceptujemy wynik i gramy dalej.

Porażka nie blokuje fabuły. Zmienia jej kierunek, komplikuje sytuację, ujawnia problem albo podnosi stawkę.

Najbardziej lubię momenty, w których gracze zmuszają mnie do porzucenia planu. Nie szukajcie więc jedynego „właściwego rozwiązania”. Ścian u mnie zwyczajnie nie ma.

Zasady stołu

• Przerywamy MG. Jeśli podczas opisu macie pomysł, pytanie albo chcecie zareagować, mówcie od razu.
• Współpracujemy jako gracze. Konflikt postaci jest w porządku, dopóki nie psuje zabawy ludziom przy stole.
• Dajemy innym przestrzeń. Każdy powinien mieć wpływ na historię i dostać swój moment.
• Duże zwroty wymagają zgody graczy. Nie odbieramy innym kontroli nad ich postaciami bez uzgodnienia.
• Twoja wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się wolność innej osoby.

Zmiany i uproszczenia zasad

• Netrunnerzy są NPC, ale postacie mogą hakować prostsze urządzenia, zabezpieczenia i lokalne systemy.
• Cyberpsychoza zależy od odgrywania. Ignoruję punkty Człowieczeństwa — chromujcie się do woli, ale pokażcie, jak zmienia to postać.
• Smartgun daje advantage roll.
• Autofire nie może zapewniać wyższego bonusu niż biegłość postaci w danej broni.
• Nie zabijam postaci bez powodu. Śmierć jest możliwa, kiedy działania są jednocześnie samobójcze, bezsensowne i podejmowane mimo wyraźnego ryzyka.
• Portrety mają znaczenie. NPC reagują na wygląd, ubranie, sposób bycia, broń i widoczny chrom.
• Liczą się decyzje postaci oraz ich konsekwencje, nie odgadywanie intencji MG.

Czego oczekuję od graczy

Szukam osób, które chcą aktywnie wpływać na historię, podejmować decyzje i akceptować ich konsekwencje.

Nie musicie znać Cyberpunka RED. Zasady wyjaśnię podczas gry. Znacznie ważniejsze jest to, żebyście mieli pomysł na postać, reagowali na wydarzenia i dawali przestrzeń pozostałym graczom.

Podczas sesji

• Mówcie od razu, jeśli chcecie zareagować podczas opisu.
• Nie czekajcie na jedyne właściwe rozwiązanie — ono najczęściej nie istnieje.
• Współpracujcie jako gracze, nawet jeśli postacie są ze sobą skonfliktowane.
• Dzielcie się sceną i pozwalajcie innym podejmować ważne decyzje.
• Akceptujcie wyniki rzutów. Porażka nie kończy historii, tylko zmienia jej przebieg.
• Nie próbujcie odgadywać planu MG. Interesuje mnie to, co zrobią postacie.
• Traktujcie wygląd postaci poważnie. Strój, chrom, broń i sposób zachowania wpływają na reakcje NPC.

Konflikty, zdrady i trudne decyzje są mile widziane, o ile nie odbierają innym graczom zabawy ani kontroli nad ich postaciami.

Możecie negocjować, kłamać, uciekać, improwizować i wywracać przygotowaną historię do góry nogami. Właśnie na tym mi zależy.